Nog even in de koelkast – collectief over datum (afstudeervoorstelling robin holzhauer)
´Nog even in de koelkast´ is een absurde muziektheatervoorstelling over toevlucht en troost zoeken in de lonkende tussenruimte die vermijding heet: daar waar je je eindeloos lijkt te kunnen verstoppen, waar de tijd langzaam lijkt te bevriezen en waar je je kunt wanen in de illusie dat je nog even geen keuze hoeft te maken. Foto: Jan Turkenburg
Plafonddienst – plafonddienst
In Plafonddienst zetten muziektheatermakers Brecht Hekkema en Jovan Smilda twee werelden tegenover elkaar. In een kantoor dat systeemplafonds verkoopt wordt een gevoel van veiligheid aan de man gebracht – ordelijk, overzichtelijk, ingekapseld. Maar ‘s nachts liggen de kantoormedewerkers wakker; ze weten dat ze een systeem verdedigen dat voor mens en dier onhoudbaar is geworden. Het systeemplafond kraakt in zijn voegen, het licht van de buitenwereld sijpelt binnen en tussen orde en chaos ontstaat er ruimte voor iets nieuws. Foto: Stefan Lucassen
Stop contact – organisten anoniem
Ergens, weggestopt in een stoffige hoek of la, ligt een kluwen vergeten kabels en apparaten. Eeuwig aan het wachten om nodig te zijn, gewild, of om gewoon even gezien te worden. Zoals een puber die wacht tot hij gekozen wordt tijdens trefbal. Tot jij hem in je team wil. Tot iemand contact maakt. Maar hoe maak je dat contact als het overbodig lijkt geworden? Foto: Marije van den Berg
Road to nowhere – Silke van kamp, Artez, Karavaan
Een nieuw huis is vaak een nieuw begin, een nieuwe start. Voor elke levensfase. De krapte op de woningmarkt leidt tot veel onzekerheid bij jongeren. Zonder een stabiel inkomen en een geschikte woning stellen jongeren belangrijke beslissingen in hun leven uit. Road to Nowhere laat zien hoe generatie Z omgaat met alle onzekerheden van het leven. Foto: Moon Saris
Engerling – Organisten anoniem
Stel je voor: een lichaam zo doordrenkt van schaamte dat zelfs de organen last hebben van faalangst. In Engerling, de eerste muziektheatervoorstelling van Organisten Anoniem, wordt het publiek meegenomen in een absurd, poëtisch en bij vlagen pijnlijk herkenbaar universum waar de kleinste gêne uitgroeit tot een allesvernietigende kracht. Foto: Iliana Tsiafakis
Op zoek naar bezoek – TG Winterberg
Iedere dag wacht Vosse op het perron op bezoek. Mensen komen, mensen gaan. Maar niemand komt voor haar. Tot ze besluit zelf op zoek te gaan naar bezoek. Ze stapt in de trein en begint aan een avontuurlijke reis vol verrassingen, ontmoetingen en nieuwe vriendschappen. Foto: Kamerich en Budlowitz